اجرای خصوصی آواز – غلامرضا قیطانچیان

فایل اول

فایل دوم

حاج غلامرضا قیطانچیان

شباهت صدایی قیطانچیان به اقبال آذر کمی در موسیقی حرفه ای برای این خواننده توانا مشکلاتی فراهم ساخت و تقریبا موفقیت  او را درموسیقی با مشکل روبرو کرد. هر چند او هیچگاه به طور حرفه ای به آواز نپرداخت.
داشتن صدایی رسا ، وسیع ، زیبا  و ترغیب و تشویق خانواده ای هنر دوست و دوستانی هنرمند ، او را بر آن داشت تا تحصیل علم موسیقی علی الخصوص آواز ایرانی را از همان عنفوان جوانی آغاز نماید.
درک محضر و استماع آواز بزرگانی چون : سید حسن طلوعی ، میرزا احمد خیابانی (قیامی) ، میرزا عباسقلی دلکش ، میرعلی عسگر صادق الوعد ، میرزا علی افضل تبریزی ، حاج محمد حسین تنباکوچی ، و در رأس ایشان  ابوالحسن اقبال آذر – او را با ردیف ها ، ظرایف و تکنیک های آواز ، مرصع و مرکب خوانی و ایقاء تصنیف خوانی آشنا نمود. وی دارای صدایی وسیع و بلند   و در اجرای انواع تحریرها بویژه تحریر غنه ای قلندر بود و فراز  و فرودهای فوق العاده (اوج و حضیض) و گردش صدایی در محدوده بسیار وسیع داشت. تلفیق اشعار ترکی و فارسی بصورت ماهرانه ، مناسب خوانی ، شیوه و اسلوب خاص و استادانه در ادای کلمات تحریری ، زینت های نغمات و هماهنگی حزن و حماسه و غرور در لحن آوازی ایشان کاملا” مشهود بود که از راویان مبرز و ایفا کنندگان به حق و صحیح ، و از شاخص ترین اساتید شیوه  آوازی تبریز می باشد .