دستگاه شور – ردیف میرزا عبدالله – اجرای داریوش طلایی

میرزا عبدالله فراهانی

نظام دستگاهی موسیقی ایران با عنوان «ردیف»، که با آموزش به روش سینه به سینه حفظ شده تا به دست مارسیده است، روایت های مختلفی دارد و هر روایت به نام استادی که راوی آن بوده نامیده می شود. ردیف میرزا عبدالله (۱۲۲۲-۱۲۹۷) قدیمی ترین و معتبرترین روایت ردیف سازی است که از او به شاگرد بلافصلش اسماعیل قهرمانی و از اسماعیل قهرمانی به نور علی برمند منتقل شده است.

داریوش طلایی خود روایت گر ردیف و از نسل چهارم موسیقی دانان پس از میرزا عبدالله است. او نوازنده ی ممتاز تار وسه تار است و این ردیف را طی سال های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ مستقیما نزد نورعلی خان برومند آموخته است، همچنین دوره هایی از دیگر روایت های ردیف را نزد علی اکبر شهنازی ، عبدالله دوامی ، یوسف فروتن و سعید هرمزی فراگرفته است.
در ادامه گوشه های : درآمد ، پنچه شعری ، کرشمه ، رهاب ، اوج ، ملانازی ، نغمه اول ، نغمه دوم ، زیرکش سلمک ، سلمک ، گلریز ، مجلس افروز ، عزال ، صفا ، بزرگ ، کوچک ، دوبیتی ، خارا ، قجر ، حزین ، شور پایین دسته ، رهاب ، چهار گوشه ، مقدمه گریلی ، رضوی ، شهناز ، مقدمه قرچه ، قرچه ، شهناز کت یا عاشق کش ، گریلی ، گریلی شستی ، رنگ هشتری ، رنگ شهر آشوب رنگ ضرب اصول از دستگاه شور با اجرای داریوش طلایی را در یک فایل صوتی خواهید شنید .

داریوش طلایی
داریوش طلایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *